صفحه اصلی / تقویم عبادی / اعمال روز بیست و چهارم ذی الحجه – روز مباهله

اعمال روز بیست و چهارم ذی الحجه – روز مباهله

ابراهیم قربانی نهرخلجی در وبلاگ”طلبه ارشادگر” نوشت:

روز بیست و چهارم ذی الحجه (روز خاتم بخشى على علیه السلام و روز مباهله):

توضیح مختصر در مورد این روز :

بیست و چهارم ماه ذى‏الحجّه، یادآورِ دو خاطره مهمّ تاریخى در اسلام است :

۱- روزى است که امیر مؤمنان على علیه السلام در آن روز، در حال رکوع انگشتر خود را به سائل فقیر عنایت کرد؛ این عمل خالصانه و ایثارگرانه امیرمؤمنان علیه السلام بقدرى پرارزش بود که آیه ۵۵ سوره مائده در شأن آن نازل شد:

«إنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنوُا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاهَ وَ یُؤتُونَ الزَّکاهَ وَ هُمْ راکِعُونَ»؛سرپرست و ولىّ شما تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده‏اند؛ همانها که نماز را برپا مى‏دارند و در حال رکوع، زکات مى‏دهند!»

جا دارد که مؤمنان با یادآورى این خاطره مهم و تفسیر آیه شریفه، و ذکر مناقب و فضایل امیرمؤمنان علیه السلام این روز را گرامى دارند و خود نیز در تصدّق و انفاق به فقرا و نیازمندان، به آن حضرت تأسّى جویند.

۲- واقعه مهمّ دیگر «مباهله» رسول خدا با مسیحیان نجران است.  پس از گفتگوى فراوان نصاراى نجران با رسول خدا صلى الله علیه و آله درباره حضرت مسیح علیه السلام سرانجام علماى نصارا از پذیرفتن حق خوددارى کردند و کار به مباهله کشیده شد. (مباهله یعنى نفرین کردن دو نفر نسبت به یکدیگر که هرکس ناحق مى‏گوید گرفتار مجازات الهى شود).

براین امر توافق شد که در چنین روزى مسیحیان نجران با رسول خدا «مباهله» نمایند و نفرین کنند که هر گروه و جمعیّتى که ناحق مى‏گوید، رسوا و مجازات شود.

خداوند طبق آیه ۶۱ سوره آل عمران به پیغمبر صلى الله علیه و آله فرمود:

«فَمَنْ حاجَّکَ فیهِ مِن بَعدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْنائَکُم وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُم وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَهَ اللَّهِ عَلَى الْکاذبِینَ»؛هرگاه بعد از علم و دانشى که (درباره حضرت مسیح علیه السلام) به تو رسیده، کسانى با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم».

پیرو این دستور الهى، رسول خدا صلى الله علیه و آله در حالى که فرزندش حسین علیه السلام را در آغوش داشت و دست حسن علیه السلام را در دست گرفته بود و على و فاطمه علیهما السلام نیز همراه او بودند، به سمت محلّ مباهله حرکت کرد.

نصارا، چون چنین جمعیّتى و نشانه‏هایى را از نزدیک شدن کیفر الهى دیدند، وحشت کردند و از «مباهله» منصرف شدند و حاضر به پذیرفتن جزیه گردیدند.  این داستان نشانه دیگرى از عظمت اهل‏بیت علیهم السلام و حقّانیّت رسول خدا صلى الله علیه و آله و دین اسلام است.

بنابراین، بسیار شایسته است مسلمانان در چنین روزى، با یادآورى و آگاهى بیشتر از این جریان، عظمت و بزرگى رسول خدا و اهل‏بیت پاکش را به خاطر آورند و بر معرفت خویش نسبت به آنان بیفزایند، و به شکرانه آن به نیازمندان انفاق کنند.

به هر حال، این روز، روز باعظمتى است که چند عمل براى آن نقل شده است :

۱- این روز را به شکرانه این برکات بزرگ، روزه بدارد.
۲- غسل کند و بهترین لباسش را بپوشد و خود را معطّر نماید.
۳- نیم ساعت قبل از ظهر، دو رکعت نماز بخواند؛ در هر رکعتى یک مرتبه سوره «حمد» و ده بار سوره «قل هو اللَّه احد»، ده بار «آیهالکرسى» و ده بار سوره «انّا انزلناه» را بخواند.
در روایتى از امام صادق علیه السلام براى این نماز پاداش فراوانى ذکر شده است.
۴- دعاى روز «مباهله» را بخواند که از امام صادق علیه السلام نقل شده است‏

منابع:
کلیات مفاتیح نوین ؛ صفحه ۸۹۶ به نقل از :اقبال، صفحه ۵۱۵ – مصباح المتهجّد، صفحه ۷۵۸

وبلاگ طلبه ارشادگر

درباره talabeh

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 + = 7