صفحه اصلی / مذهبی / توبه واقعی

توبه واقعی

توبه واقعی

 

درست است که توبه به مقدار لازم چهار شرط اساسی و دو رکن تکمیلی دارد؛ چهار شرط عبارتند از:

پشیمانی از گذشته،

تصمیم جدّی بر اینکه دوباره به معصیت برنگردد،

ادای حقوق الهی،

و ادای حقوق مردم (اعم از مالی، عرضی و بدنی).

 

و دو شرط تکمیلی:

چشیدن رنج عبادت،

و ذوب کردن گوشتهای روییده در دوران معصیت؛

 

ولی توبه واقعی و همه جانبه، گستره وسیع‌تر از موارد پیش گفته دارد که در کلام عمیق و جامع پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده است.

 

حضرت فرمود:

أَ تَدْرُونَ مَنِ التَّائِبُ؟

فَقَالُوا: اللَّهُمَّ لَا

قَالَ إِذَا تَابَ الْعَبْدُ وَ لَمْ یرْضِ الْخُصَمَاءَ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یغَیرْ مَجْلِسَهُ وَ طَعَامَهُ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یغَیرْ رُفَقَاءَهُ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یزِدْ فِی الْعِبَادَهِ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یغَیّرْ لِبَاسَهُ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یغَیرْ فِرَاشَهُ وَ وِسَادَتَهُ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یفْتَحْ قَلْبَهُ وَ لَمْ یوَسِّعْ کَفَّهُ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یقَصِّرْ أَمَلَهُ وَ لَمْ یحْفَظْ لِسَانَهُ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ یقَدِّمْ فَضْلَ قُوتِهِ مِنْ بَینِ یدَیهِ فَلَیسَ بِتَائِبٍ

وَ إِذَا اسْتَقَامَ عَلَى هَذِهِ الْخِصَالِ فَذَاکَ التَّائِب؛ (۱)

 

آیا می‌دانید توبه کار کیست؟

پس گفتند: بخدا! نه.

فرمود: هرگاه بنده‌ای توبه‌کار شاکیها [و طلب‌کارها] ی خود را راضی نکند، توبه کار نیست.

و کسی که توبه کند و مجلس و غذایش را تغییر ندهد توبه کار نیست.

و کسی که توبه کند و رفقای [دوران گناه] خویش را تغییر ندهد، توبه کننده نیست.

و کسی که توبه کند و بر عبادتش نیفزاید توبه‌کار نیست.

و کسی که توبه کند و لباس [گناه آلوده] اش را تغییر ندهد، تائب نیست.

و کسی که توبه کند و فرش و تکیه‌گاه [دوران گناه] خود را عوض نکند، تائب نیست.

و کسی که توبه کند و قلبش باز نشود (و دریادل نگردد) و دستش [در انفاق] توسعه نیابد، توبه کار نیست.

و کسی که توبه کند و آرزوهای [ناروای] خود را کوتاه نکند و زبانش را حفظ نکند، تائب نیست.

و کسی که توبه کند و اضافه غذای خود را تقدیم [به فقراء] نکند، تائب نیست.

و هر گاه بر این اوصاف استقامت ورزید این تائب [کامل و واقعی] است.‌

 

۱.مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری (محدث نوری) قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۸ هـ . ق، ج۱۲، ص۱۳۱، ح۳، (شماره ۱۳۷۰) باب ۸۷ از باب وجوب اخلاص التوبه؛ بحار الانوار، مجلسی، بیروت، ج۶، ص۳۵ ـ۳۶.

درباره talabeh

این مطالب را نیز ببینید!

شمه ای از فضائل امیرالمومنین علی علیه السلام

شمه ای از فضائل امیرالمومنین علی علیه السلام   اولین فضیلت روایت شده از صعصعه …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 47 = 48