صفحه اصلی / سیاسی / ساخت بیمارستان یا امام زاده ؟!

ساخت بیمارستان یا امام زاده ؟!

بازدیدها: ۱۴

ساخت بیمارستان یا امام زاده ؟!

 

 

اگر جمهوری اسلامی به جای این همه امام زاده، بیمارستان ساخته بود، الان مشکل کمبود تخت بیمارستان نداشتیم!

اولاً:

شرایط کنونی کشور و مدیریت خوب بحران شیوع ویروس کرونا نشان داد که جمهوری اسلامی از زیرساخت های بسیار قوی و مستحکم سلامت برخوردار است و در مقایسه با بسیاری از کشورهای پیشرفته و ابرقدرت، توانایی بهتری در مهار بحران هایی نظیر کرونا ویروس دارد. برخلاف اکثر کشورهای جهان که با کمبود زیرساخته ای بهداشتی و پزشکی مواجه اند و متأسفانه در برخی از آنها به سبب کمبود تجهیزات پرشکی و محیط‎ های بیمارستانی به سالمندان خدماتی داده نمی شود، جمهوری اسلامی ایران با تکریم روحی و مادی بیماران از همه اقشار جامعه، جلوه روشنی از یک نظام سیاسی اخلاق مدار را به نمایش گذاشته است.

ثانیاً:

یکی از دستاوردهای مهم انقلاب اسلامی خودکفایی در زمینه ظرفیت های پزشکی، اعم از نیروی انسانی و ساختارهای فنی و علمی است. در دوران پیش از انقلاب، به علت کمبودهای فراوانی که در این زمینه وجود داشت، شاهد حضور هزاران پزشک خارجی از کشورهای شبه قاره هند بودیم، که هم از لحاظ علمی در سطح پایینی بودند و هم به علت مشکلات زبانی، این امر باعث بروز مشکلاتی می شد و گاهی جان شهروندان ایرانی را به خطر می انداخت. افزایش بیش از ١٠٠ برابری سرمایه گذاری در بخش بهداشت در سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی موجب شد تا به رشد ۴٠٠ درصدی شاخص های بهداشتی و درمانی برسیم و به همین سبب، شاخص “امید به زندگی” در جامعه ایرانی در مقایسه با قبل از انقلاب از ۵٠ سال به ٧۵ سال رسید! آمارهای معتبر نشان می دهد که قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، حدود ٧ دانشکده پزشکی در دانشگاه های کشور وجود داشت؛ اما در حال حاضر حدود ۴٠ دانشگاه علوم پزشکی در سراسر کشور به فعالیت مشغول اند. ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی از حدود ۶٠٠ نفر در سال، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، به حدود ۶ هزار نفر در سال افزایش یافته است. در سال ۵۷ تعداد کل پزشکان دارای کارت نظام پزشکی، حدود ١٧ هزار نفر بود، در حالی که طی سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حدود ۱۴۰ هزار پزشک در دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور تربیت شده اند و همین مسأله جمهوری اسلامی ایران را از لحاظ شمار پزشکان به خودکفایی نزدیک کرده است. از لحاظ کیفی نیز وضعیت پزشکی و درمان پس از پیروزی انقلاب اسلامی بسیار پیشرفت داشته است؛ به گونه ای که امروزه کشور ما به یکی از قطب های درمان بیماران صعب العلاج در خاورمیانه و جهان تبدیل شده است؛ در اوایل انقلاب بسیاری از عمل های جراحی تخصصی در خارج از کشور انجام می شد، امّا اکنون به برکت نظام جمهوری اسلامی و همت متخصصان داخلی، تمام اقدامات تخصصی و فوق تخصصی به جز چند مورد نادر که در زمینه بیماری های ژنتیکی است، در داخل کشور و توسط پزشکان ایرانی انجام می شود. در تولید دارو به درجه ای از پیشرفت رسیده ایم که داروهای برخی بیماری های صعب العلاج و لاعلاج، مثل انواع سرطان ها در درون کشور تولید می شود. در درمان ناباروری به یکی از قطب های درمانی جهان تبدیل شده ایم. در پیوند اعضاء و نیز در موضوع توریسم پزشکی و سایر بخش های مرتبط با بهداشت، درمان و سلامت، کشور ما جزء کشورهای سرآمد جهان است؛ این در حالی است که تا پیش پیروزی انقلاب اسلامی به صورت مطلق به بیگانگان وابسته بودیم!

ثالثاً:

مراقد و حرم های شریف امام زادگان در کشور ما یکی از ظرفیت های مهم معنوی و فرهنگی است و کارویژه های خاص خود را دارد. امام زادگان نمادهای معنویت، دینداری، پاکی، شرافت، شجاعت و شهادت اند. بسیاری از مردم فضای معنوی حرم ها و مراقد این بندگان پاک الهی را جایی برای کسب آرامش، امید و انگیزه های مثبت خود می دانند. اگر معتقدیم که به حکم عقل، «پیشگیری بهتر از درمان» است، مراقد و حرم ها، خود از فرصت های این پیشگیری است و بدیهی می نماید که فضاهایی که به پیشگیری از مشکلات روحی و جسمی کمک می کند، اگر مهم تر از بیمارستان نباشد، آثار مثبتش کم تر از بیمارستان نیست.

هر نهادی در جامعه جایگاه و کارویژه خود را دارد. همان گونه که نمی توان نانوایی را مهم و فروشگاه پخش مواد پروتئینی را غیر مهم دانست، یا دانشگاه را مهم و کارخانه را غیر مهم معرفی کرد و هر کدام بخشی از نیاز جامعه را تأمین می کند، نمی توان گفت بیمارستان مهم است، اما مساجد و حرم های امام زادگان غیر ضروروی است. این یک مغالطه غیر علمی است و برای هر عاقلی بطلانش واضح است. انسان ها هم به بیمارستان برای درمان دردهای جسمی خود نیازمندند و هم به جاهایی که روحیات آنان را ارتقا بخشیده و احساس معنا و امید در زندگی شان را افزایش دهد! مضاف بر اینکه بیمارستان ها معمولا با بودجه های عمومی و توسط دولت ها ساخته می شود اما مساجد، حسینه ها، تکایا، حرم های امامان و امام زادگان توسط مردم و از طریق وجوهی مانند نذر، وقف و هدایای شخصی ساخته می شود.

منبع

درباره talabeh

این مطالب را نیز ببینید!

دشمن شناسی در بیانات امام خمینی (ره)

بازدیدها: ۸ دشمن شناسی امام خمینی (ره) ابعاد وجودی حضرت امام، سرشار از‏‎ ‎‏برجستگیها و …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 + = 9