راحت تر از راحت

 

محمدحسین بلاغی نوشت؛

هفته گذشته که بحث تجزیه عراق با خیانت ملا مسعود شدت گرفت، نگرانی هایی ایجاد شد که البته به حق هم بود. خصوصا با توجه به تهدیدات تجزیه طلبان و حمایت های مخفیانه آمریکا و برخی کشورهای دیگر از آنها. به نحوی که از برخی کردها شنیده شد در صورت حمله حشد الشعبی، آمریکا به کمک ما خواهد آمد!

حمایت بی بی سی خبیث از تجزیه کشورها
اما چه کسی فکر می کرد در کمتر از ۲۴ساعت غائله تجزیه بدون درگیری قابل توجهی به اتمام برسد و پیشمرگه های تجزیه طلب در حدی برای فرار از یکدیگر سبقت بگیرند که …!

البته این موفقیت دولت مرکزی عراق است و چنانچه محسن رضایی گفتند کار ایران نیست. اما چه کسی است که نداند این حمایت ایران از دولت عراق بود که کار را به این آسانی پیش برد؟ از هماهنگی کامل ترکیه با ایران در بستن مرزهایش با اقلیم گرفته تا نامه رهبر معظم که توسط حاج قاسم به حیدرالعبادی تحویل شد و تا فاتحه خوانی حاج قاسم بر سر مزار مام جلال!

این مساله اما اثراتی داشت و دارد:

۱ . بار دیگر بر همگان روشن شد که آمریکا قابل اعتماد نمی باشد. زمانی که حشد الشعبی عملیات بازپس گیری کرکوک را آغاز کرد فرماندهان آمریکایی با مسئولان اقلیم جلسه داشتند که چه کاری کنند؟! خب روشن است که آمریکایی ها جز تهدید و هارت و پورت کار دیگری بلد نبودند؛ آن هم در مقابل نیرویی شیعی و جان بر کف که توسط ایران آموزش دیده بود.

۲ . به نظر می رسد را این کار کردهای سوریه نیز باید حساب کار دستشان آمده باشد. خصوصا که آنها در مناطقی وارد شده اند که تماما عربی است و نه تنها لازم است آن مناطق را تخلیه نمایند، بلکه باید فکر تجزیه سوریه را نیز از سر بیرون کنند.

۳ . آن عده که در داخل سخنان بی پشتوانه از خود صادر نمودند و از تجزیه طلبان حمایت کردند، لازم است از مردم ایران عذرخواهی نمایند که البته از این جماعت چنین کاری بعید است.

۴ . بار دیگر بر همگان روشن شد که ایران بزرگترن قدرت منطقه است و سعودی ها توان رقابت با ایران در این مساله را ندارند. قطعا از این پس فشارها برای برجام منطقه ای بیشتر خواهد شد تا نگذارند ایران این اقدامات را انجام دهد. اما در پاسخ باید گفت: این مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست … عرض خود می بری و زحمت ما می داری.

ای کاش دولتمردان از این قدرت به نفع منافع ملی استفاده کنند؛ نه اینکه با اروپایی ها همراه شوند تا برجام منطقه ای را محقق سازند.

منبع: وبلاگ حضرت عشق جل جلاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *