روضه حضرت علی اکبر

بسم رب الحسین

قسمت دوم روضه و توسل حضرت علی اکبر علیه السلام شب هشتم محرم ۹۶_سید مهدی میرداماد↯

فروغ خدا در تجلای تو
سلام پیمبر به سیمای تو
حَسَن، خویش را دیدن در حُسنِ تو
حسین است محو تماشای تو
به چشم علمدار کرب و بلا
قیامت کند قدِّ رعنای تو
مزار تو پایینِ پای حسین
دلِ داغدارِ پدر جای تو
نَفَس در گلویت شرار از عطش
که شد غرقِ در خون سراپای تو
چو تسبیحِ دانه زِ هم ریخته
زِ هم گشت پاشیده اعضای تو
به زخم جبین تو اعجاز شد
که قرآن زِ فرق سرت باز شد
چه خوب است اُنس پدر با پسر

*امام صادق فرمود:خوشبخت اون پدریِ که پسرش شبیه او باشه،فرمود:بهترین لذت برا اون پدر اون موقعی است که فرزندش بزرگ شه، رشید بشه،هی جلو بابا قدم بزنه….
آی جوونا! وقتی بزرگ میشی یه پرده ی حیا بین تو وپدرت کشیده میشه،دیگه سختشه بغلت کنه،ببوسه تو رو،تو باید بری بغلش کنی،تو باید بهانه اش رو درست کنی،بابا منتظر میشه ببینه شب دومادیت کیِ،منتظرِ ببینه کی از کربلا میای عقده اش رو خالی کنه بغلت کنه،تو بی بهانه برو بغلش کن…
ابی عبدالله کربلا رسیدن، همش نگاش به علی اکبر بود،نگاه می کرد،نگاهِ شوق،”َنَظَرَ اِلَی،نَظرهَ اشتیاقاً” دیگه نزدیک عاشورا نگاهش عوض شد،نگاهِ با حسرت می کرد،هی با خودش می گفت: دو سه روزِ دیگه میخوای بری؟ میخوای بابا رو تنها بذاری؟ اون لحظات آخر دیگه این نگاهم عوض شد،نگاه یأس شد،وقتی گفت: بابا! “اَلْعَطَشُ قَدْ قَتَلَنی”نا امیدانه نگاش کرد..*

چه خوب است اُنس پدر با پسر
چه سخت است داغ پسر بر پدر
بمیرم برایت که زخم تنت
شد از حلقه های زِره بیشتر
تو در خیمه آب از پدر خواستی
پدر داشت در دیده خونِ جگر
یکی بر دلت تیر زد جای تیر
یکی بر روی زخم، زخمی دگر
تنت گشت بر روی خاک زمین
زِ تسبیحِ پاشیده، پاشیده تر

*مرحوم سید مهدی قوام،یه روضه خون ،یه عارف،یه صاحب نفس بود،میخواست روضه علی اکبر بخونه،یهو تسبیحش رو درآورد،گفت: من معنای “اِرباً اِربا” رو یه جور دیگه معنا می کنم….
حتی برا حسینی که امام صادق فرمود: هزار و نهصد و پنجاه زخم رو بدنش بوده،امام باقر فرمود:” فرقهٌ بالسیوفِ وفرقهٌ بالرماحِ وفرقهٌ بالحجارهِ وفرقهٌ بالخَشَبِ والعصا”برا ابی عبدالله نیاوردن “اِرباً اِربا” فقط برا علی اکبر آوردن….
سید مهدی قوام تسبیحش رو در آورد،جلو مردم،گفت: “اِرباً اِربا” یعنی این،اگه من تسبیح سالم رو بندازم اون عقب میری می گردی پیداش می کنی،چون تسبیح نخش پاره نشده،تسبیح سالم پیدا میشه،اما اگه نخش رو پاره کنم،هر یه دونه اش یه جا بیوفته،هر چی بگردی دیگه تسبیح جمع نمیشه….*

تنت گشت بر روی خاک زمین
زِ تسبیحِ پاشیده، پاشیده تر

به هر زخم،زخم دگر میزدند
چو بودی علی، بیشتر میزدند

شاعر:غلامرضا سازگار

اسمش علیِ،هر کی از علی کینه داشت…

 

منبع کانال تلگرامی متن روضه

درباره talabeh

این مطالب را نیز ببینید!

روضه حضرت علی اکبر

بسم رب الحسین قسمت پایانی روضه و توسل حضرت علی اکبر علیه السلام شب هشتم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

3 + 7 =