سن ازدواج دختر-سن مناسب ازدواج

در اسلام سفارش شده است: دختر را در اوائل بلوغ جنسى شوهر دهند، در حالى كه در اين سن و سال آنها هنوز به بلوغ عقلى و فكرى نرسيده اند. آيا اين دستور اسلام در زمان كنونى قابل اجراست؟

يكى از برجسته ترين ويژگى هاى احكام اسلامى آن است كه هيج نياز و غريزه اى را بى پاسخ نگذاشته است و زمينه تأمين آن را به بهترين صورت فراهم كرده است. اسلام در اولين فرصتى كه دختر و پسر تمايل جنسى را احساس مى كنند و از نظر جنسى آماده آميزش با جنس مخالف مى شوند، امكان برآورده شدن معقول اين تمايلات را توصيه كرده است.
در روايتى از رسول مكرم اسلام صلى الله عليه وآله ملاك سن ازدواج در ضمن تشبيه زيبايى ارائه مى گردد:

«إِنَّ الْأَبْكَارَ بِمَنْزِلَةِ الثَّمَرِ عَلَى الشَّجَرِ إِذَا أَدْرَكَ ثِمَارُهَا فَلَمْ تُجْتَنَ أَفْسَدَتْهُ الشَّمْسُ وَ نَثَرَتْهُ الرِّيَاحُ وَ كَذَلِكَ الْأَبْكَارُ إِذَا أَدْرَكْنَ مَا يُدْرِكُ النِّسَاءُ فَلَيْسَ لَهُنَّ دَوَاءٌ إِلَّا الْبُعُولَةُ وَ إِلَّا لَمْ يُؤْمَنْ عَلَيْهِنَّ الْفَسَادُ لِأَنَّهُنَّ بَشَر»؛

وسائل الشيعة، ج 23، 61/20 باب استحباب تعجيل تزويج البنت عند بلوغها و تحصينها بالزوج

ج 23، 61/20 باب استحباب تعجيل تزويج البنت عند بلوغها و تحصينها بالزوج

«دوشيزگان مانند ميوه بر درخت هستند زمانى كه برسند بايد آنان را چيد وگرنه حرارت خورشيد و وزش بادها تباهشان مى كند، زمانى كه دوشيزگان آنچه را كه زنان «از غريزه جنسى» درك مى كنند حس كنند دوايى جز شوهر كردن ندارند و در غير اين صورت فاسد و آلوده مى شوند زيرا آنها نيز بشر هستند».
در روايت فوق سن خاصى براى ازدواج تصريح نشده است بلكه بهترين زمان براى ازدواج زمانى است كه دختر تمايلات جنسى زنانه را درك مى كند. البته در اسلام سفارشات زيادى به خانواده ها و مسئولان فرهنگى جامعه شده است كه از بلوغ جنسى زودرس دختر و پسر جلوگيرى شود. به اين منظور به پدر و مادر سفارش شده كه در زمان نزديكى حتى صداى نفس آنان به فرزند خوابيده آنها نرسد، دختران بعد از 6 سالگى بوسيده نشوند، حتى پدر بعد از 6 سالگى زير گلو و لبان دختر خود را نبوسد، فرزندان بالاى 6 سال زير يك لحاف نخوابند، دختران اسب سوارى نكنند…حليةالمتقين، علامه مجلسى، فصل آداب نكاح و آداب تربيت فرزندان.
امّا هرگاه بلوغ جنسى حاصل شد بايستى زمينه پاسخگويى شايسته و بايسته آن كه ازدواج است مهيا شود.
جاى اين سئوال باقى مى ماند كه امروزه برخلاف زمان هاى گذشته، دختران در سن بلوغ جنسى صلاحيت و آمادگى مديريت داخلى يك خانواده و فرزنددارى را ندارند با اين احوال وظيفه چيست؟
در پاسخ بايد گفت كه ازدواج كاركردهاى متفاوتى دارد. ازدواج همواره ملازم با تشكيل خانواده مستقل و فرزندآورى و فرزنددارى نيست. مى توان به جاى اينكه نسبت به ارتباطات فرزندان سهل انگار باشيم زمينه ازدواج آنان توسط خانواده هايشان را فراهم كنيم. عروس و داماد نوجوان را تحت تربيت و پشتيبانى خانواده قرار دهيم تا با مرور زمان براى اداره مستقل خانواده و تربيت فرزندان به بلوغ و رشد فكرى لازم برسند. اين همان سنّت حسنه اى است كه در گذشته نيز مرسوم بوده است. عروس و داماد چندين سال بعد از ازدواج زير نظر پدر و مادر زندگى مى كردند. يا اينكه هركدام از دختر و پسر تحت سرپرستى پدر و مادر خود بوده و در عين حال زمينه ارضاى جنسى و عاطفى براى عروس و داماد مهيا باشد.
علاوه بر اين توصيه به ازدواج در زمان بلوغ جنسى، در واقع توصيه به تهيه مقدمات و فراهم سازى شرايط آن نيز مى باشد از جمله اينكه پدر و مادر، به ويژه مادران موظفند شوهردارى، خانه دارى و تربيت فرزند را به دختران خود بياموزند.

منبع پرسمان دانشجویی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *